ریتالین

موارد مصرف

متیل‌فنیدات یک محرک سیستم عصبی مرکزی است که برای درمان اختلال کم‌توجهی–بیش‌فعالی (ADHD) در کودکان بالای ۶ سال، نوجوانان و بزرگسالان، به‌عنوان بخشی از یک برنامه درمانی جامع، تجویز می‌شود. برخی فرآورده‌های کوتاه‌اثر آن برای نارکولپسی نیز به کار می‌روند.

شکل‌های کوتاه‌اثر (مانند ریتالین ۱۰) معمولاً چند بار در روز و شکل‌های رهش‌طولانی (مانند کونسرتا، ریتالین LA و قرص‌های رهش‌طولانی ساندوز) یک بار در روز مصرف می‌شوند.

مقدار و نحوه مصرف

دوز را پزشک بر اساس سن، وزن و پاسخ بیمار تعیین می‌کند و معمولاً با کمترین مقدار شروع و به‌تدریج تنظیم می‌شود.

فرم‌های رهش‌طولانی را باید صبح و به‌صورت کامل با آب بلعید؛ قرص یا کپسول را نجوید و نشکنید. مصرف در عصر ممکن است باعث بی‌خوابی شود.

از تغییر دوز یا قطع ناگهانی دارو بدون مشورت با پزشک خودداری کنید.

عوارض جانبی

شایع: کاهش اشتها، کاهش وزن، بی‌خوابی، سردرد، دل‌درد، تهوع، خشکی دهان، عصبی بودن و افزایش ضربان قلب یا فشار خون.

کمتر شایع اما مهم: تپش قلب، درد قفسه سینه، تغییرات خلقی، اضطراب شدید، توهم، و در کودکان کندی رشد قد و وزن. در این موارد فوراً با پزشک تماس بگیرید.

هشدارها و تداخلات

متیل‌فنیدات احتمال سوءمصرف و وابستگی دارد و فقط باید زیر نظر پزشک مصرف شود.

در بیماری‌های قلبی‌عروقی، فشار خون کنترل‌نشده، گلوکوم، تیک یا سندرم تورت، پرکاری تیروئید، سابقه روان‌پریشی یا اختلال دوقطبی، احتیاط یا منع مصرف وجود دارد.

مصرف هم‌زمان با مهارکننده‌های مونوآمین‌اکسیداز (MAOI) یا در فاصله ۱۴ روز پس از قطع آن‌ها ممنوع است. الکل عوارض را تشدید می‌کند.

در بارداری و شیردهی فقط با نظر پزشک مصرف شود. این دارو نسخه‌ای است و در داروخانه آنلاین فارماوب نسخه پیش از ارسال بررسی می‌شود.

شرایط نگهداری

در دمای اتاق (زیر ۲۵ درجه)، دور از نور و رطوبت و در بسته‌بندی اصلی نگهداری شود. دور از دسترس کودکان و در جای امن قرار دهید.